Omgeving Kanchanaburi

De afgelopen dagen hebben we weer veel ondernomen. Vanuit de stad Kanchanaburi zijn we met de brommer naar de hellfire pass gereden, een rit van 80 kilometer enkele reis. Niet echt een afstand die je normaal met een brommer (het was eigenlijk een scooter) zou afleggen. Dat vond ook een lokale Thai aan wie we vroegen of we op de goede weg zaten. Hij bleef maar zeggen: 'Eighty! Eighty!', Maar we hadden alle tijd en bovendien rijden de brommers hier standaard 80 km per uur (en dat zonder dat afschuwelijk geluid zoals in Nederland al die opgevoerde brommers hebben), al is 70 km per uur wat relaxter. Met wat stops ging het dus om een rit van ongeveer anderhalf uur.

De wegen zijn hier trouwens prima aangelegd en de Thai hebben een fijne rijstijl (wel rijden ze links). Ze houden van doorrijden en als ze je inhalen, toeteren ze zodat je weet dat er een voertuig naast je zit. Zo voel je je toch best veilig als je met je brommer tussen al die auto' s op de snelweg (!) rijdt.Wat betreft die auto's: hoe klein en iel de Thai zelf zijn, dat geldt niet voor huin auto' s. Zonder uitzondering rijden ze in grote plompe auto' s (meestal Toyota, Honda of Mazda), liefst met een laadbak. Je ziet er daar niet alleen heel veel van, je ziet die laadbakken ook voor heel veel verschillende dingen gebruikt worden. Er worden kinderen in vervoerd (echt! Pa en ma zitten in de auto zelf en de kinderen - soms nog heel klein- in de laadbak), monniken, bouwvakkers en backpackers (bij die laatste twee groepen geldt: hoe meer hoe beter), sdieren en spullen (soms zo veel dat je de auto zelf niet meer ziet als je erachter rijdt). Die laadbakken worden trouwens niet gebruikt om mensen en dingen mee te vervoeren, maar ook bijvoorbeeld als marktkraam. Dan liggen er gewoon een aantal planken op de laadbak met daarop alle koopwaar. Vandaag, bij de hellfire pass, zagen we een laadbak met dak gebruikt worden als rustplek. De chauffeur had er een hangmat ingehangen en lag zo te wachten op de toeristen die in het museuam waren....

Al met al een prima tocht dus met genoeg interessante dingen om je over te verbazen en een prachtige natuur. Het museum zelf was ook heel interessant. Het is aangelegd in samenwerking met de australische overheid. Veel van de overledenen bij de aanleg van de Thai-Birma spoorlijn waren Australische krijgsgevangenen. Niet voor te stellen dat de hellfire pass in een aantal weken door de gevangenen is uitgekapt:

Daar doorheen liep dus de spoorlijn.

De dag later zijn we met de locale bus naar de Erawan waterfall gegaan. Dat was echt een superintensieve (lichamelijk, maar prachtige dag. De Erawan waterfall is een waterval van 2 km lang. Via verschillende terrassen (7 in totaal) klim je steeds hoger en zie je steeds weer andere delen van de waterval. Je kon er ook zwemmen, het water was superhelder. Onderweg zagen we ook apen! We hadden wel gehoord dat de waterval mooi was, maar dat het National Park waarin die is gelegenzo mooi was, hadden we niet verwacht. De Thai hebben het park prachtig onderhouden. Toeristen betalen trouwens 5 x zoveel entree is de Thai. Voor ons is het wel nog op te brengen (euro 4,40 per persoon).

Van Koh Chang (via Bangkok) naar Kanchanaburi

De brand is alweer een week geleden en we hebben onze ' reisspirit' weerteruggevonden.We hebben ook alweer aardig wat kilometers afgelegd.Per boot, ferry, taxi, brommer, bus en niet te vergeten: de benenwagen.

Op Koh Chang hebben we een nieuwe gezamenlijke hobby ontdekt:brommeren. Je kunt hier voor 4,50 euro de hele dag een brommer huren.We hebben zo het het hele eiland bekeken (er ismaar een weg die gewoon helemaal rond het eiland loopt). Echt super! De wind waait langs je oren, je kunt stoppen waar je wilt en je komt op plekken die je anders nooit had gezien. Langs de weg kun je stoppen bijeen van de vele stalletjes. Daar koop je voor 0,66 cent een fles Bacardi gevuld met bezine.

Uitzicht onderweg:

De laatste nacht op Koh Chang hebben we heel primitief geslapen, in een hut. Alweer alleen een matras en een fan. Buiten was nog een douche (koud water!) en een wc...

Vanuit Koh Chang zijn we afgelopen dinsdag weer terug naar Bangkok gegaan (guesthouse: Happy House). Daar hebben we twee dagen gerelaxed en nog een aantal dingen bekeken:

1) het uiterst luxe gedeelte van Bangkok. Denk: grote shopping malls met daarin alle luxe-producten die je je kunt bedenken, zoals parfums, electronica, en dure auto's zoals Porsches en Lamborghini' s etc.. En ook: rijke Thai in de mooiste kleren en een hoop westerse invloeden, zoalskeiharde westerse popmuziek op straat, westers eten en westerse merken.

2) de amulettenmarkt (Thai verhandelen hier allerlei amuletten en - in onze ogen- andere prullaria. Hier zie je ook een groot aantal monikken lopen.

3) de Wat Arun tempel:

Vanuit Bangkok hebben we gisterochtend de trein naar Kanchanaburi gepakt. Die deed er een groot aantal stops en ongeveer 3 uur over. We slapen hier in een heel leuk hostel (leuke tip Monique): the Jolly Frog. Kanchanaburi is bekend vanwege de River Kwai Bridge. Voor degenen die het verhaal niet kennen: Tijdens de tweede wereldoorlog hebben de Japanners een groot aantal krijgsgevangenen (waaronder veleAustraliers, Nederlands en Thai) ingezet om een gedeelte spoortnet en die brug te bouwen, onder erbarmelijke omstandigheden. Er zijn meer dan 100.000mensen gestorven. Het doel was om een spoorlijnverbinding te maken met India. Debestaande spoorlijnen in Thailand en buurland Birma (Myanmar) moesten verbonden worden.

We hebben de brug, het bijbehorende museumen ook een oorlogsbegraafplaats bezocht. Morgen pakken we onze nieuwste hobby weer op: we gaan brommeren. Einddoel: de hellfire pass.

Brand

Zoals de titel al aangeeft hebben we brand gehad. Op de nacht van 11 op 12 januari werd er opeens heel hard op de deur van onze hut geklopt: ' Wake up! There's a fire!' . Het was de eigenaar van de Cliff Cottages Guesthouse. Nou, dan gaat er opeens een knop om. Remco en ik zijn als een speer opgestaan en ik heb meteen naar buiten gekeken om te zien hoe erg het was en hoeveel tijd we nog hadden om in te pakken (en of daar nog tijd voor was).We waren diezelfde dag snel verhuisd naar deze hut (in de vorige hut zaten termieten, dus al onze spullen lagen nog kriskras door de hut. Het vuur was rechts van onze hut, zo'n 30 meter van ons verwijderd, iets lager op de klif. We hadden nog even.

Als twee bezetenen hebben we alles ingepakt, daarbij de hele tijd contact houden: dit nog mee, dat nog mee.Het lastige was dat de electriciteit het niet meer deed en ikmijn lampje niet kon vinden. Erwas geen tijd om dat te zoeken, ik moest in het het donker werken en had af en toe het licht van Remco's lampje (hij had zo'n mijnwerkerslampje op zijn hoofd). Op een gegeven moment hadden we bijna alles ingepakt en toen zijn wezo snel mogelijk de klif afgelopen. Overal liepen ook andere mensen van de andere hutten. Ik had in totaal (bleek achteraf) zo' n 27 kilo omhangen (had toevallig alle zware spullen ingepakt), maar daar merkte ik op dat moment niks van. Remco had een paar liter water bij zich in zo'n grote fles.

Eenmaal beneden aan de klif bleken daar nog meer mensen te staan en er kwamen er steedsmeer bij. Dat duurde nog wel even,blijkbaaris niet iedereen in staat geweest meteen op te staan. Sommigen hadden daardoor ook maar een deel van hun spullen kunnen pakken. Op zo'n moment ben je blij dat je in staat bent heel snel op te staan en te schakelen. Remco is nog terug de klif op geweest en ik heb op de tassen gepast (ook van de andere mensen die weer terug de klif opgingen om anderen te helpen).

Achteraf bleek het voor ons mee te vallen. Iedereen wasveilig en de de hutten hebben ze kunnen redden. Alleen het enorme terras van het guesthouse is helemaal in vlammen opgegaan.

Voor de brand:

We stonden op dat moment wel tamelijk ontredderd langs de weg. Remco waarschuwde dat, hoewel het vuur onder controle leek, het niet verstandig was terug naar de hut te gaan. Onder de grond kan zo'n brand verder gaan en opnieuw oplaaien. Op dat moment kwamen een Tahise man en vrouw aan en zij boden iedereen een slaapplek aan in hun huis. Wij hebben van dat aanbod gebruik gemaakt en hebben daar in alle gastvrijheid op een aantal matjes op de grond geslapen (voor zover dat lukte). ' s Ochtends heeft het Thaise gezin nog koffie en sandwiches voor ons gemaakt. Echt heel erg lief. We hebben ze heel erg bedankt. Helaas was een gesprek niet echt mogelijk, want zij spraken nauwelijks Engels en wij geen Thai. Die taal is echt moeilijk! We oefenen wel met allerlei losse woordjes, maar de klanken zijn moeilijk na te spreken.

Nu gaat alles goed met ons. We zijn verhuisd naar een ander guesthouse, omdat we daar in onze oude hut toch geen veilig gevoelmeer zouden hebben. Ik hoor iedere keer weer dat vuur en die palmen om me heen knapperen. Wel zijn we gisteren nog met een paar mensen van het guesthouse gaan eten, om alles nog eens te bespreken en af te sluiten.

De ochtend erna:

Remco en ik gaan nu verder reizen naar een andere plek op het eiland. Een frisse nieuwe start maken. Tot de volgende keer! We hopen dan een leuker verhaal te kunnen schrijven.

Eerste dagen Bangkok

We hebben Bangkok achter ons gelaten en zijn nu op het eiland Koh Chang. 'Koh' staat voor eiland en daar zullen we er in de komende weken nog wel meer van aandoen. Niet dat we zo'n strandmensen zijn (integendeel!), maar de Thaise eilanden zijn echt prachtig en er is vanalles te doen. Je kunt hier bijvoorbeeld snorkelen, duiken, een eilandentrip maken, een massagecursus doen, een trekking maken naar het hart van het eiland (jungle) of een trektocht op olifanten maken. Ook kun je een kookcursus doen. Dat lijkt ons heel leuk. We hebben al een paar dagen genoten van de heerlijke Thaise keuken en willen graag een aantal gerechten zelf leren maken. De Thaise keuken heft een aantal voordelen (t.o.v.) westers eten hier): 1) het is snel klaar (je hoeft dus nooit lang te wachten!) 2) het is goedkoop 3) het is licht verteerbaar en 4) het is op iedere straathoek te krijgen. En niet heel onbelangrijk: 5) ook nog eens heerlijk!

Eerst nog even terug naar Bangkok. Daar hebben we de laatste dagen best veel gezien en gedaan. Zo hebben we allerlei straten en wijken bekeken, een aantal keren de Khao San Road bezocht, een avondje doorgehousen met twee Nederlanders die we hadden ontmoet (te veel Chang bier gedronken: dat bier heeft een licht verdovend effect bij een jetlag). Eergisteren hebben we ook nog een superleuke fietstocht door Bangkok gemaakt. Co van Kessel is een Nederlander die een aantal fietstochten door Bangkok organiseert. Met nog acht andere mensen (voornamelijk Nederlanders) zijn we onder leiding van twee gidsen dwars door Bangkok gefietst. Eerst door Chinatown, met de fiets door allerlei smalle steegjes en marktpleintjes, langs temples, koop- en eetstalletjes. Langs mensen die de afwas doen (alles gebeurt buiten hier!), mensen die aan het werk zijn (bijvoorbeeld fietsen repareren) en mensen die voor hun huis aan het koken zijn. We fietsten ook langs scholen (allemaal zwaaiende kinderen) en soms stopten we even. Daarna met de boot (fietsen mee) door de klongs (kanalen) van Bangkok gevaren. Hier wonen veel mensen in de meest armoedige (en soms ook mooie) huizen aan het water. Na de boottocht fietsten we verder door de meest prachtige natuur aan de rand van Bangkok. Hier stonden overall palmen en was het enorm groen.

Toen we later in de middag ons guesthouse uitliepen, stonden we bijna met onze voeten in de cement. Er waren drie Thai een aantal gaten in de weg aan het repareren, zo bleek. We vroegen ons af hoe dat moest drogen, want de weg was verder niet afgezet ofzo. Dus behalve wij liepen er nog veel meer mensen, en kwamen er brommers en tuktuks langs. Later zagen we dat zed at zo hadden opgelost:

Nu weten we ook meteen hoe het kan dat soms op een stoep voetafdrukken in de cement staan....

Aankomst in Bangkok

Even een kort bericht vanuit Bangkok. Gisteren zijn we na een vlucht van 9 1/2 uur goed aangekomen. Het guesthouse waar we slapen is erg mooi en je komt er echt tot rust. Dat is ook wel nodig, want Bangkok is een enorm mierennest! Het is een mooie en interessante stad, maar ook wel een beetje vermoeiend. Dat komt omdat er zoveel te zien is en er zoveel verkeer rondrijdt en mensen rondlopen. Iedereen wil je wel iets verkopen of aansmeren.

Maar tegelijkertijd is het ook ontzettend mooi en fantastisch om al die Thai zo bezig te zien. Op straat verkopen ze de gekste dingen. Eten wordt er vers bereid. De geuren zijn heerlijk en je kijkt je ogen uit.

Omdat het guesthouse niet echt goed geisoleerde ramen heeft, werden we vanochtendwakker van de vogels en het steeds drukker wordende verkeer. Echt heel apart.

Vandaag hebben we eerst heerlijk ontbeten (je kunt voor 90 eurocent een verse mangoshake bestellen) en daarna hebben we het Grand Palace bezocht. Dat was heel mooi om te zien, al die pracht en praal en (in onze ogen) enorme kitscherige architectuur. Verder hebben we alleen maar rondgelopen en ons verbaasd over alles wat we zagen. We zijn langs marktjes gelopen, hebben monniken gezien en de meest rare soorten groenten, fruit en (vlees?) gerechten, die allemaal vers op straat worden bereid. We zijn zojuist met detuktuk terug naar het guesthouse gegaan en hebben in die rit een enorme lading uitlaatgassen binnengekregen!

Het weer is trouwens lekker. Het is zonnig en zo'n 30 graden (sorry!).

Tot schrijfs.

Afscheid

Bij een nieuw begin hoort afscheid nemen. Tot nu toe zijn we vooral bezig geweest met praktische zaken. Wat nemen we mee? Wat moeten we nog allemaal regelen? Hele lijsten zijn afgewerkt en uiteindelijk ligt alles klaar om te worden ingepakt. Nu, de laatste dagen voor vertrek, staat alles in het teken van afscheid nemen.

Iedereen bedankt voor de leuke reacties, interesse en goedbedoelde reisadviezen! We passen goed op elkaar en jullie horen van ons

Voordat we vertrekken wil ik nog graag de meestgestelde vraag beantwoorden, namelijk: 'Wat nemen jullie allemaal mee?'.

Een foto zegt meer als 1000 woorden, dus:

Je ziet het : een hele stapel boeken, wat kleren, drie paar schoenen (slippers, gympen en wandelschoenen), slaapzakken, reispapieren, geld en documenten, een aantal praktische zaken en een hele lading medicijnen en toiletspullen.

We hopen dat het in totaal niet meer gewicht is dan 15 kg per persoon.

Liefs,

Remco en Kyra

1e Slaapplek: New Siam II

Omdat het wel zo fijn is een slaapplek te hebben nadat je na 11 uur 'fris' uit het vliegtuig komt rollen...hebben we de eerste drie nachten in Bangkok alvast een slaapplaats gereserveerd:

New Siam II Guesthouse

Kosten: ongeveer € 50 voor de 3 nachten. Per dag dus € 17. Wat krijg je daarvoor?

• Een kamer met een 'double', oftewel een tweepersoonsbed
• Een eigen badkamertje
• Een ontbijtje
• Gebruik van het kleine zwembad
• Prima locatie vlakbij de Khao San Road*

* De Khao San Road is een van de beruchtste backpackersstraten in Bangkok. Het begin van de film 'The Beach' is hier opgenomen. Alles wat verboden is, is hier te vinden.

Op de Khao San Road zie je backpackers uit de hele wereld, een hoop nepartikelen, reataurantjes en reisbureautjes. Je kunt hier je haar laten 'dreadlocken', allerlei documenten laten maken, zoals bijvoorbeeld een studentenkaart waar je dus overal korting mee krijgt :). Verder een hoop sex, drugs and rock & roll. De durfals kunnen hier ook gewokte krekels kopen.

Ons guesthouse ligt vlakbij de Khao San Road, maar wel in een iets rustigere straat.

Voorbereidingen...

Over precies 9 weken zitten Remco en ik in het vliegtuig naar Bangkok (hoofdstad van Thailand). Tot het zover is hebben we nog een hele hoop te doen.

Natuurlijk moeten we nog 3 keer naar de GGD voor inentingen, maar ook moeten we nog een hoop administratieve zaken regelen. Zo moet een nieuw paspoort voor Kyra worden aangevraagd, een speciale backpackersreisverzekering worden afgesloten, een paar automatische incasso's worden geregeld, moet Kyra haar verlof (sabbatical) officieel aanvragen en de bank verzoeken haar levenslooptegoed uit te betalen en moeten dollars worden besteld en de ANWB-verzekeringen worden opgezegd.

Ook moeten we nog nieuwe Rabobank randomreaders ophalen zodat we in de reismaanden kunnen internetbankieren. Onze auto moet worden verkocht en we moeten nog pasfoto's laten maken voor de diverse visa's die we nodig hebben (Laos, Cambodja en Vietnam). We hebben ook nog wat losse dingen nodig voor op reis. We zullen dus zeker niet stilzitten de komende weken.

'Tussendoor' ook nog kerst(kado's halen)!